آنتیگونه در جهان معاصر همه جا حضوردارد.حق ندارد.فرمان ممنوعیت بر او جاری شده است.اما او همه جا این ممنوعیت را نقض می کند.کلام ممنوعه را بر زبان می آورد وعملی را که از انجام دادن آن نهی شده است انجام می دهد.هویت او همین است.نمی تواند فرامین را بپذیرد.فرمانی از درون او را به نپذیرفتن،به نه گفتن وا میدارد.فرمانی که از فرمان قدرت قویتر است. اعتراضات آنتیگونه ها در طول تا ریخ هربار دلایلی دارد،اما وضعیت اساسی یکی است.دلیلی برای اعتراض و نافرمانی وجود دارد.باید اجازه دفن جنازه صادر شود یا مراسم سوگواری را علی رغم فرمان قدرت باید برگزار کرد.وجدان فرامین خود را دارد،واین با فرامن بی رحم قدرت سازگار نیست.دوفرامن درمقابل همدیگرقرار می گیرند.چیزی که زندگی را غیرقابل تحمل می سازد نه اعتراض آنتیگونه که سکوت و تسلیم آنتیگونهها در مقابل قدرت است،پیروزی شمشیراست،سکوت بره ها است. کار آنتیگونه بازگرداندن غرور و حماسه به میان مردم است.دفاع ازشخصیت وکرامت انسانی اشان است.بازگشت آنتیگونه رابه فال نیک بگیریم وبا او در دادخواهی ازکرئون همراهی کنیم.سکوت آنتیگونه بزرگترین هزینهای است که یک جامعه ممکن است بپردازد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر